Sprawdziłem stronę 6 różnymi checkerami, każdy pokazał co innego – czyli jak interpretować wyniki agentic readiness?

Test przeprowadziłem 24 sierpnia 2026 na delante.pl. Wykorzystane narzędzia to: „Is Your Site Agent-Ready?” od Cloudflare, checker od Schema App, Backlinko (Semrusha), Snezzi, agentic-readiness.com i nasz własny checker Agentic Ready. Ta sama domena, ten sam dzień, ta sama strona główna, zero zmian konfiguracji. Najniższy wynik: 19 na 100 z etykietą „Basic Web Presence”. Najwyższy: 83 na 100 z etykietą „Excellent AI readiness”.

Tak duży rozjazd wyników to nie błąd ani przypadek nawet pomimo tego, że na poziomie faktów pomiary wszystkich narzędzi są ze sobą zgodne. Problem jest po stronie przeliczenia pomiarów na ocenę liczbową, co wymaga ustalenia wag elementów i ich punktacji. W praktyce więc sam wynik mówi niewiele, ale pomiar takim narzędziem jest dobrym punktem wyjścia w rozmowie ze specjalistą.

• Przepuściłem tę samą stronę przez sześć darmowych narzędzi do audytu agentic readiness jednego dnia. Wyniki: 19, 31, 50, 73, 77 i 83 na 100.
• Fakty w raportach się zgadzają. Różni się to, co każde narzędzie liczy i jaką wagę temu nadaje. Wynik jest polityką twórcy narzędzia, nie stanem Twojej strony.
• Każdy z tych checkerów, łącznie z naszym, jest narzędziem sprzedażowym. Testy odpowiadają ofercie firmy, która je zbudowała.
• Część zer w raportach to testy, które się nie wykonały, bo strona nie wpuściła skanera. Plik istnieje, a raport mówi, że go nie ma.
• Standardy, które te narzędzia sprawdzają, mają po kilka miesięcy. Część z nich zniknie, jak AMP. Wynik z dziś nie mówi nic o wyniku za rok.

Audyt agentic readiness to test, czy strona internetowa jest odkrywalna, zrozumiała i obsługiwalna dla agentów AI, czyli programów, które przeglądają sieć i wykonują zadania w imieniu użytkownika. Wynik zależy od tego, które standardy narzędzie sprawdza i jaką wagę im nadaje.

Agent AI to na przykład ChatGPT w trybie agenta, który dostaje polecenie „znajdź agencję SEO w Krakowie, która robi audyty AI, i wyślij zapytanie ofertowe”, albo agent zakupowy, który porównuje ceny w kilku sklepach i finalizuje zamówienie. Taki program nie patrzy na stronę jak człowiek. Czyta pliki, których nigdy nie zobaczysz w przeglądarce, próbuje nazwać każdy przycisk, żeby wiedzieć, w co kliknąć, i porzuca zadanie, kiedy strona mu to utrudni. Szerszy kontekst biznesowy opisaliśmy w definicji agentic commerce oraz w artykule o SEO w erze Agentic Commerce.

Narzędzia do audytu tej gotowości można podzielić na dwie szkoły, które posługując się tą samą nazwą mierzą w zasadzie bardzo różne rzeczy.

Druga szkoła mocno bazuje na założeniach z narzędzia Lighthouse 13.3. Wersja wydana 7 maja 2026, dodała kategorię Agentic Browsing, która sprawdza cztery obszary: plik llms.txt, WebMCP, drzewo dostępności strony i CLS (Chrome for Developers, dokumentacja Lighthouse, 2026). Dla osoby nietechnicznej najważniejsza jest jedna decyzja Google: ta kategoria – w przeciwieństwei do pozostałych testów Lighthouse – nie ma ważonego wyniku 0–100. Dostajesz podsumowanie zaliczonych testów i status pass/fail dla każdego audytu, bo standardy dopiero się kształtują i celem jest zbieranie danych, nie rankingowanie stron. Wszystkie sześć narzędzi, które sprawdziłem, ten wynik jednak wystawia.

Ta sama strona sprawdzona w sześciu narzędziach dostała wyniki od 19 do 83, a rozrzut wynika z metodologii, nie ze stanu strony. Warunki testu były identyczne: domena delante.pl, strona główna, 24 sierpnia 2026, domyślne ustawienia każdego narzędzia, bez rejestracji tam, gdzie dało się jej uniknąć.

Źródło: raport Cloudflare „Is Your Site Agent-Ready?”, delante.pl, 24.08.2026

Źródło: raport Schema App Agentic Readiness, delante.pl, 24.08.2026

Źródło: raport Agentic Ready (Delante), delante.pl, 24.08.2026

Źródło: raport Backlinko Agentic Browsing Readiness, delante.pl, 24.08.2026

Źródło: raport Snezzi WebMCP Checker, delante.pl, 24.08.2026

Źródło: raport agentic-readiness.com, delante.pl, 24.08.2026

Ostatnia kolumna tabeli jest w zasadzie równie ważna, co punktowy wynik. Żadne z tych narzędzi nie powstało z troski o Twoją stronę. Cloudflare sprawdza standardy, które sam wdraża i sprzedaje jako usługi. Schema App sprawdza to, co Schema App wdraża klientom. Backlinko kończy raport przyciskiem do triala Semrusha.

Darmowy audyt jest pierwszym krokiem lejka sprzedażowego i testy są dobrane tak, żeby ten lejek zasilać. To nie dyskwalifikuje wyników, ale tłumaczy, dlaczego każde narzędzie uznaje za „niegotowość” akurat brak tego, co samo oferuje.

Zamiast opisywać sześć raportów po kolei, zestawiam je parami by pokazać, w jak różny sposób te narzędzia podchodzą do oceny strony.

Cloudflare vs Schema App (19/100 vs 31/100): czego szukać, czy czym mierzyć

Cloudflare sprawdza zgodność z siedemnastoma protokołami webowymi, a Schema App mierzy jakość danych na 24 podstronach. Oba dały nam niski wynik, ale z zupełnie innych powodów.

Narzędzie Cloudflare to lista kontrolna standardów, z których większość jest dopiero w fazie rozwoju: nagłówki Link, DNS-AID, negocjacja Markdown, Web Bot Auth, katalog API, OAuth, MCP Server Card, Agent Skills, WebMCP, ARD, a w sekcji Commerce także protokoły płatności x402, MPP i UCP.

Po ludzku: to lista nowych „tabliczek informacyjnych”, które strona może wywiesić dla agentów, plus lista bramek, przez które agent mógłby zapłacić. Większość z tych tabliczek zaprojektowały lub współtworzą firmy z branży infrastruktury, w tym Cloudflare, i większość z nich Cloudflare oferuje swoim klientom jako włączane jednym przełącznikiem. Test „czy masz Markdown for Agents” jest w praktyce testem „czy korzystasz z tej funkcji Cloudflare”. Każda pozycja ma sekcję „How to implement” z odnośnikiem do RFC, więc dla dewelopera będzie to najprostszy do wdrożenia raport z całej szóstki.

Test ten ma jednak jedną wadę, której nie widać w liczbowej ocenie: osiem z siedemnastu testów zakończyło się komunikatem „The operation was aborted” i każdy z nich został policzony jako zero, czyli brak tego elementu – gdzie w praktyce jest to informacja o tym, że pomiar się nie powiódł.

Źródło: raport Cloudflare „Is Your Site Agent-Ready?”, delante.pl, 24.08.2026

Wynik 19/100 to więc w dużej części wynik awarii pomiaru, a nie stanu strony. Do tego wątku wrócę w osobnej sekcji, bo dotyczy nie tylko Cloudflare.

Schema App idzie w drugą stronę. Jako jedyne narzędzie z szóstki crawluje więcej niż tylko stronę główną i jako jedyne robi analizę, której nie da się zrobić jednym zapytaniem: sprawdza, czy dane strukturalne na różnych podstronach opisują tę samą firmę spójnie, czy każda podstrona opisuje ją od nowa.

Źródło: raport Schema App Agentic Readiness, delante.pl, 24.08.2026

Dane strukturalne to ukryta warstwa strony, w której firma opisuje samą siebie w formacie dla maszyn: nazwa, adres, usługi, autorzy. Schema App sprawdza, czy agent czytający pięć podstron delante.pl zrozumie, że wszystkie mówią o tej samej agencji, a nie o pięciu firmach o tej samej nazwie. To test zrozumiałości, nie obecności konkretnych plików, i to jest jego wartość.

Jednocześnie to dokładnie ta warstwa, którą Schema App wdraża klientom, więc nic dziwnego, że w tym narzędziu waży ona jedną trzecią wyniku. Kolejna jedna trzecia to kategoria „What AI Can Do”, która sprawdza wyłącznie MCP, WebMCP, A2A, Agent Skills i NLWeb, czyli sposoby, w jakie agent mógłby coś na stronie zrobić, a nie tylko przeczytać.

Źródło: raport Schema App Agentic Readiness, delante.pl, 24.08.2026

Ale – serwis usługowy B2B bez API, jakim jest delante.pl, traci przez to jedną trzecią wyniku z automatu. To założenie narzędzia: Schema App uznaje, że strona bez warstwy akcji jest w jednej trzeciej niegotowa. Możesz się z tym zgadzać lub nie, ale wynik 31/100 ma sens tylko wtedy, kiedy znasz to założenie.

Backlinko vs Snezzi (77/100 vs 50/100): pomiar vs heurystyka ze źródła

Oba narzędzia wzorują się na tej samej kategorii Lighthouse, ale Backlinko mierzy stronę w prawdziwej przeglądarce, a Snezzi zgaduje z kodu HTML. Stąd 77 kontra 50%.

Backlinko (na silniku Semrusha) daje najbardziej „audytowy” raport z całej szóstki: 14 z 19 testów zaliczonych i dowody na poziomie pojedynczego elementu.

Źródło: raport Backlinko Agentic Browsing Readiness, delante.pl, 24.08.2026

„Accessible name” to nazwa, pod którą przycisk lub link widzi program, a nie człowiek. Ikona lupy bez podpisu jest dla Ciebie oczywista; dla agenta to przycisk bez nazwy, więc nie wie, co się stanie po kliknięciu. Backlinko znalazł pięć takich elementów na 233 i podał ich adresy. Do tego brak landmarku <main> (znacznika, który mówi programowi „tu zaczyna się właściwa treść, reszta to nawigacja”), 19 poprawnie etykietowanych pól formularzy i pomiary z laboratorium: CLS 0,001, LCP 5,36 s, TBT 860 ms. CLS to przesuwanie się elementów podczas ładowania strony; jeśli przycisk ucieknie w momencie, w którym agent w niego celuje, zadanie kończy się błędem. LCP to czas do załadowania głównej treści.

Źródło: raport Backlinko Agentic Browsing Readiness, delante.pl, 24.08.2026

Snezzi patrzy na ten sam obszar, ale bez przeglądarki. Zamiast zmierzyć CLS, liczy obrazy bez podanych wymiarów w kodzie (obraz bez wymiarów to typowa przyczyna przesunięć) i na tej podstawie wystawia FAIL.

Źródło: raport Snezzi WebMCP Checker, delante.pl, 24.08.2026

164 obrazy bez wymiarów to prawdziwa obserwacja. Tylko że Backlinko zmierzył CLS na 0,001, czyli praktycznie zero przesunięć. Heurystyka przegrała z pomiarem, a w raporcie Snezzi nie ma nic, co by to komunikowało. Samo narzędzie uczciwie nazywa się „source pre-check” i odsyła po oficjalny wynik do Lighthouse. Najsłabszy punkt: test llms.txt zakończył się statusem „manual check recommended”, czyli narzędzie nie sprawdziło jednego pliku, choć mogło, a pełny raport wymaga podania adresu e-mail. Backlinko z kolei limituje trzy testy dziennie i kończy raport blokiem „Start My 14-Day Free Trial” Semrush One.

agentic-readiness.com vs Cloudflare (83/100 vs 19/100): dwa końce tej samej strony

Najwyższy i najniższy wynik z sześciu dzieli 64 punkty. Różnica nie wynika ze stanu strony, tylko z tego, że jedno narzędzie liczy protokoły, a drugie heurystyki treści.

agentic-readiness.com daje delante.pl 83 punkty i etykietę „Excellent”. Składowe tego wyniku: llms.txt 100, robots.txt 100 (siedem botów AI dopuszczonych domyślnie), „Cloudflare & AI Access” 100, sitemap 75 (kara za to, że /sitemap.xml przekierowuje na sitemap_index.xml, czyli za standardową praktykę), A2A 0, Embedding Collisions 0, Content Sentiment 5, Reverse Prompting 0, Semantic Cluttering 100.

Trzy z tych modułów nie mają związku z gotowością na agentów. „Content Sentiment 5/100” wynika z tego, że narzędzie znalazło na stronie głównej agencji dziesięć sekcji „nadmiernie promocyjnych”.

Źródło: raport agentic-readiness.com, delante.pl, 24.08.2026

Strona główna agencji marketingowej jest promocyjna, bo to jej zadanie. Ocena 5/100 opisuje gatunek strony, nie problem. „Embedding Collisions” to z kolei miara podobieństwa sekcji do siebie; 28% „kolizji” to po prostu zajawki usług, które z natury brzmią podobnie. A moduł „Reverse Prompting” dostał 0/100, bo backend narzędzia zwrócił błąd klucza API i wkleił go do raportu.

Źródło: raport agentic-readiness.com, delante.pl, 24.08.2026

Mimo modułu, który nie zadziałał, i dwóch, które mierzą coś innego, wynik końcowy to „Excellent” (czyli bardzo dobrze) , podczas gdy Cloudflare z ośmioma nieudanymi testami dał tej samej stronie tego samego dnia „Basic Web Presence” (czyli prawie najgorsza ocena).

Agentic Ready (Delante) vs reszta (73/100): wagi ustawione pod podstawy

Nasz checker daje delante.pl 73 punkty, bo premiuje podstawy odkrywalności i sprawdza, czy agent wykona proste zadanie, a nie czy strona wdrożyła każdą propozycję ze standardu.

Piszę o własnym narzędziu z tą samą uwagą, co o cudzych, bo obowiązuje je ta sama zasada: wynik to wagi, a raport ma  prowadzić do oferty. Nasze wagi są ustawione pod publiczne sklepy i strony B2B, czyli pod firmy, które w większości nie mają API i nie będą go miały w tym roku. Dlatego llms.txt, robots.txt, sitemap i JSON-LD ważą więcej niż MCP czy A2A, a te ostatnie pojawiają się jako wskazówki, nie jako testy obniżające ocenę.

Dwie rzeczy odróżniają ten raport od pozostałych pięciu. Pierwsza to dowody: każdy test pokazuje adres, kod odpowiedzi i typ treści, więc specjalista może sprawdzić każdą ocenę bez uruchamiania narzędzia jeszcze raz.

Źródło: raport Agentic Ready (Delante), delante.pl, 24.08.2026

Druga to smoke test agenta. Zamiast pytać „czy jest plik”, narzędzie sprawdza, czy na stronie da się znaleźć trzy rzeczy, których agent zakupowy szuka w pierwszej kolejności: sygnał cenowy, informację, dla kogo jest oferta, i ścieżkę do kontaktu lub zakupu.

Źródło: raport Agentic Ready (Delante), delante.pl, 24.08.2026

Delante.pl zaliczył dwa z trzech sygnałów. Brakuje ceny, bo agencja nie ma cennika na stronie głównej. To jedyny test w całej szóstce, który pyta o zadanie agenta, a nie o obecność standardu, co jest szczególnie zasadne dla tego, że agenci powstali aby podejmować decyzje i robić rzeczy autonomicznie.

Część zer w każdym raporcie nie opisuje strony, tylko to, że skaner nie dostał odpowiedzi. Najczęstszy powód to zabezpieczenia strony, które potraktowały skaner jak niechcianego bota.

Cloudflare zwrócił dla delante.pl osiem komunikatów „The operation was aborted”. Schema App nie zdołał pobrać llms-full.txt. W obu przypadkach test kończy się jak „nie znaleziono”, a wynik spada tak samo, jakby plików nie było. Tymczasem „aborted” znaczy tylko tyle, że skaner nie dostał odpowiedzi w wyznaczonym czasie.

Powodów jest kilka i wszystkie są zwyczajne. Strona ma ochronę przed botami, która blokuje ruch niepodobny do przeglądarki, a skaner z definicji jest do niej niepodobny. Skaner przedstawia się jako bot AI, a strona ma regułę ograniczającą właśnie takie boty, bo zbyt wiele z nich podszywa się pod GPTBot czy ClaudeBot. Skaner odpytuje kilkanaście adresów w sekundę i wpada w limit zapytań. W każdym z tych scenariuszy plik istnieje, dane są na miejscu, a raport mówi, że ich nie ma.

Dla Ciebie to oznacza dwie rzeczy. Po pierwsze, zero w raporcie ma dwa różne znaczenia i narzędzia rzadko je rozróżniają; Cloudflare przynajmniej pisze „could not check”, agentic-readiness.com wkleja surowy błąd, inne pokazują po prostu Fail. Po drugie, im lepiej zabezpieczona strona, tym gorszy wynik może dostać, bo skanery wyglądają jak ataki.

U nas ta różnica potrafi zmienić wynik o kilkadziesiąt punktów, bo osiem testów Cloudflare to niemal połowa jego listy. Sprawdzenie jest proste, ale wymaga w praktyce wymaga weryfikacji przez specjalistę.

Plik robots.txt na delante.pl nie wymienia botów AI po nazwie i niczego nie blokuje. Cztery narzędzia oceniły ten sam fakt na cztery różne sposoby, a każda ocena jest zgodna z inną definicją dobrej praktyki. Jest to sztandarowy przykład, jak automatyczne checkery-audytory wyciągają różne wnioski, będąc zgodne co do faktów. 

Robots.txt to plik, w którym strona mówi robotom, gdzie mogą wchodzić. Jeśli nie wspomina o GPTBot, ClaudeBot czy PerplexityBot, to te boty mają domyślnie wstęp wszędzie. To jest stan faktyczny na delante.pl i wszystkie narzędzia go zobaczyły.

Żadna z tych ocen nie jest błędna. Schema App ma rację, że jawna polityka jest bezpieczniejsza, bo przyszła zmiana domyślnych reguł nie wyłączy Ci botów przypadkiem. agentic-readiness.com ma rację, że dziś boty wchodzą. Różnica między 0 a 100 punktów za ten sam plik jest bardzo mocno uznaniowa, ale żaden z wyników nie mówi tego wprost.

Sześć narzędzi zgodziło się co do faktów o delante.pl. Rozeszły się wyłącznie w ocenie, czy te fakty są problemem.

Lista faktów jest krótka i dość nudna. Rozrzut powodują oceny poszczególnych elementów.  Kiedy dostajesz raport, pierwsza rzecz, którą warto zrobić, to rozdzielić te kolumny. Zwykle okaże się, że fakty można policzyć na palcach jednej ręki, a ich wdrożenie to z reguły proste zmiany.

Gotowość na agentów AI mierzona dziś nie jest gotowością za rok, bo większość sprawdzanych standardów ma status wersji beta, a rynek dopiero zweryfikuje, które z nich przetrwają.

Ruch agentowy dopiero rośnie i póki co widać go tylko w logach serwera (i ewentualnie w kosztach za niego). Standardy, które sprawdzają checkery, są młodsze niż większość stron, które audytują: kategoria Agentic Browsing w Lighthouse jest oznaczona jako eksperymentalna (Chrome for Developers, 2026), WebMCP to propozycja standardu testowana w Chrome, a DNS-AID, Web Bot Auth, ARD czy Agent Skills to drafty, których nazwy i ścieżki zmieniały się w ciągu ostatnich miesięcy. Nawet llms.txt, jedyny plik wspólny dla wszystkich sześciu narzędzi, ma status propozycji; John Mueller z Google porównał go do meta keywords, czyli do znacznika, który brzmi sensownie, a nie ma wpływu na wyniki.

Historia SEO podpowiada, jak to się zwykle kończy. AMP był przez kilka lat warunkiem obecności w karuzeli Top Stories. Od aktualizacji Page Experience w 2021 roku Google przestał go wymagać i dziś mało kto go utrzymuje. W agentic commerce ten cykl zmian i adaptacji też już powoli widać: OpenAI wycofał Instant Checkout zanim się na dobre rozpowszechnił, a rynek płatności agentowych podzielił się na konkurujące protokoły ACP i UCP.

Dla Ciebie wniosek jest praktyczny. Nie traktuj wyniku jako certyfikatu ważnego bezterminowo. Zadania z pierwszej grupy (dane strukturalne, nazwy kontrolek, jawna polityka botów, szybkość) mają sens niezależnie od tego, który standard wygra, bo poprawiają stronę także dla ludzi i dla Google. Zadania z ostatniej grupy (protokoły płatności, karty agentów, serwery MCP) to zakłady na konkretny standard i warto je odkładać do momentu, w którym agenci mają na Twojej stronie coś do zrobienia. Audyt agentic readiness powinieneś powtarzać cyklicznie – przy obecnym tempie zmian przynajmniej co kwartał.

Nie patrz tylko na wynik – zadaj pięć pytań osobie, która zna Twoją stronę od środka, i dopiero potem zdecyduj, co warto poprawić.

Pokusa jest zrozumiała: liczba na skali 0–100 wygląda jak ocena szkolna i aż woła o poprawę. Tylko że 19/100 z Cloudflare i 83/100 z agentic-readiness.com to wyniki dwóch różnych klasówek, więc uśrednianie ich albo wybieranie lepszej nie ma sensu.

Pięć pytań, które warto zadać specjaliście, zanim cokolwiek trafi do backlogu deweloperów:

1. Które z testów w tym raporcie dotyczą naszego modelu biznesowego? Serwis bez API nie potrzebuje trzech kategorii z pięciu.
2. Które testy się nie wykonały i czy to nasza zapora je zablokowała? „Operation was aborted”, „manual check recommended”, błąd klucza API to zera, które nie mówią nic o stronie.
3. Co jest pomiarem, a co heurystyką? CLS zmierzony w przeglądarce to pomiar. Liczba obrazów bez wymiarów to zgadywanie.
4. Które z sygnałów potwierdza więcej niż jedno narzędzie? Pięć kontrolek bez nazwy i brak <main> znalazły dwa niezależne silniki. To mocniejszy dowód niż cokolwiek, co pokazało tylko jedno.
5. Ile kosztuje każda poprawka i co się stanie, jeśli jej nie zrobimy? Jawna polityka botów w robots.txt to kwadrans pracy. Serwer MCP to projekt na kwartał, oparty na standardzie, który może nie przetrwać roku.

• Sześć checkerów agentic readiness dało jednej stronie wyniki od 19 do 83. Fakty były zgodne, różniły się wagi.
• Każdy z tych checkerów, łącznie z naszym, jest początkiem lejka sprzedażowego. Testy odpowiadają ofercie twórcy.
• Istnieją dwie szkoły audytu: protokołów (czy agent znajdzie pliki i API) i agentic browsing (czy agent obsłuży stronę w przeglądarce). Większość narzędzi należy tylko do jednej.
• Lighthouse 13.3 sprawdza agentic browsing bez wyniku 0–100, bo Google uznał, że standardy są za młode na liczbę. Darmowe checkery tę liczbę wystawiają.
• Testy, które się nie wykonały, liczą się jako zero. Zapora na Twojej stronie mogła zablokować skaner. Sprawdź logi, zanim uwierzysz w wynik.
• Sygnał potwierdzony przez dwa niezależne narzędzia jest wart więcej niż trzy sygnały z jednego.
• Standardy mają po kilka miesięcy; część podzieli los AMP. Wdrażaj to, co pomaga stronie niezależnie od tego, który wygra, a resztę odkładaj.
• Z raportu na siedemnaście testów po weryfikacji wyników zostaje zwykle trzy do pięciu sensownych zadań do wdrożenia.

Źródła:

• https://developer.chrome.com/docs/lighthouse/agentic-browsing/scoring
• https://developer.chrome.com/docs/lighthouse/agentic-browsing/registered-webmcp-tools
• https://www.debugbear.com/blog/lighthouse-agentic-browsing
• https://accessibe.com/blog/knowledgebase/google-lighthouses-agentic-browsing-audit-explained